تبليغاتX
جوان . . .

جوان . . .

 

IN THE NAME OF GOD

Here are 26 quick tipes for living an inspired life

Ask for what you want

Be who you say you are

Care about others

Dare to live your dreams

Ease through the day

Find the best fit

Give to another

Hug a friend

Inspire someone to greatness

Jump over a boundary

Kick a bad habit

Leap across a fear

Mention something uplifting

Never say never

Open your mind and heart

pursue your innermost passions

Quit complaining

Restore your smile

Set your sights high

Trust yourself

Use all the day

Value every thing

Wait until it feels right

Xpress yourself

Yank weeds from your mental garden

Zoom into the now

 

from : movafaghiat magazine

 

+نوشته شده در یکشنبه بیست و ششم خرداد 1387ساعت18:28توسط s.m & f.m | |

 

یاراحم العبرات

 

ای خدا ، ای رازدار بندگان شرمگینت

ای توانایی که بر جان و جهان فرمانروایی

ای خدا ، ای همنوای ناله ی پروردگانت

زین جهان ، تنها تو با سوز دل من آشنایی

               

اشک میغلتد بمژگانم به جرم رو سیاهی

ای پناه بی پناهان ، مو سپید روسیاهم

روز و شب از دیدگان اشک پشیمانی فشانم

تا بشویم شاید از اشک پشیمانی گناهم

               

وای بر من ، با جهانی شرمساری کی توانم ،

تا بدرگاهم برآرم نیمه شب دست نیازی ؟

با چنین شرمندگیها کی ز دست من بر آید

تا بجویم چاره ی درد دلی از چاره سازی ؟

               

ای بسا شب ، خواب نوشین ، گرم میغلتد بچشمم

خواب می بینم چو مرغی می پرم در آسما نها

پیکر آلوده ام را خواب شیرین می رباید

روح من در جستجویت می پرد تا بیکران ها

              

بر تن آلوده منگر  ، روح پاکم را نظر کن

دوست دارم تا کنم در پیشگاهت بندگی ها

من به تو رو کرده ام ، بر آستانت سر نهادم

دوست دارم بندگی را با همه شرمنگی ها

              

مهربانا ، با دلی بشکسته ، رو سوی تو کردم

رو کجا آرم اگر از درگهت گوئی جوابم ؟

بی کسم ، در سایه ی مهر تو می جویم پناهی

از کجا یابم خدایی گر بکویت ره نیابم ؟

              

ای خدا ، ای راز دار بندگان شرمگینت

ای توانایی که بر جان و جهان فرمانروایی

ای خدا ، ای همنوای ناله ی پروردگانت

زین جهان ، تنها تو با سوز دل من آشنایی

 

مهدی سهیلی ( از کتاب : اشک مهتاب )

 

 

 

+نوشته شده در چهارشنبه بیست و دوم خرداد 1387ساعت20:40توسط s.m & f.m | |

یاراحم العبرات

من به کناردریا می روم.                   

غروب دریا را دوست دارم . خورشید مثل گلوله آتشین قرمز،آخرین پرتو های خود را به نمایش گذاشته . و تمام سعی خود را می کند که با نسیم سرد مقابله کند، اما او خواب آلود است قدرت چندانی ندارد !  دریا که انگار دلش برای خورشید تنگ می شود ، خود را هرچه محکم تر به صخره ها می کوبد تا شاید چراغ آسمان از رفتن خود صرف نظر کند.                                                                                       آن نسیم سرد تبدیل به طوفانی خشن می شود . 

باد مانند شلاقی به صورتم میخورد ، اما من ، محکم و استوار مثل صخره ها ایستاده ام و  به غروب می نگرم .

صدای فریاد رعد و برق را می شنوم ، آسمان دلتنگی خود را با قطرات باران نشان می دهد  . 

من هم با خورشید وداع میکنم...............مثل زمین.                                                                                    

+نوشته شده در دوشنبه بیستم خرداد 1387ساعت9:40توسط s.m & f.m | |