یک روز در مترو !

مسیری رو که همیشه با تاکسی یا اتوبوس میرفتم ، تصمیم گرفتم با مترو برم.  بیرون هوا انقدر گرمه که وقتی از پله ها پایین میرم حس میکنم  باد داره منومیبره و الان تو هوا راه میرم  .ای کاش همیشه با مترو میومدم هوا خوری . تو تابستون که سوار اتوبوس شدن اشتباه محضه ، منم که حسسسسسسساس. در انتظار یه اتوبوس حداقل نیم ساعت وایمیستی بعد که اومد تا میای یه تکونی به خودت بدی اتوبوس سیاه میشه میره باید منتظر بعدی یه ساعت دیگه وایستی.

این جا هم که بد تر از اتوبوس شد این جمعیت یهو از کجا اومدن خوبه حداقل این جا هوا هست جا که برای نشستن پیدا نمیشه . بازم باید ایستاده منتظر بمونم البته هوا خوری می ارزه به نشستن . موج جمعیت از صندلی ها به طرف جلو داره میره . فکر کنم مترو داره میاد . یکی داره از اون طرف هنجرشو پاره میکنه که هی خانوم کجا کجا؟؟ خانومه هم که کو گوش شنوا کم مونده بره پایین تو ریل. خوب اون خط قرمزو کشیدن واسه حفظ جون منو تو. دوس داری مثل عکس کارت ملیت پرس بشی؟

مترو اومدو تو فشار جمعیت فشارم زد بالا. خدایا من چیکار کنم؟ سوار اتوبوس میشم  با عزرائیل دست میدمو برمیگردم . سوار تاکسی میشم انقدر تو ترافیک میمونم که رسیدن واسم میشه آرزو. اینم از مترو.

الان که در مترو بسته شده صورتم چسبیده به شیشه ی در. دیگه اکسیژن کم آوردم ای کاش میشد هوای ایستگاه رو جمع کرد و آورد اینجا ول کرد. ولی همیشه باید مثبت اندیش بود خدارو شکر که ترافیک و دود و از این حرفا نیست.

تو این شلوغی که همه mp3وایستادن یه آدمی که فک میکنه اومده مولوی داد میزنه: بدو بدو سه تا هزار. آخه اینجام جای کاسبیه؟؟

ترسم از اینه که این در باز بشه و من شوت بشم بیرون...

راز موفقیت اینه که لبخند به دیگران هدیه کنی !