| تبليغات | X |
|
بعضی ها سعی میکنند بیشتر به مهمانی بروند تا کسی را دعوت کنند و یا در خانه خود افطار کنند. این جور افراد فرصت را غنیمت شمرده و انگار تا وقتی که دکمه لباسشان از شدت فشار پرتاب نشده از خوردن دست بر نمیدارند و تا نترکند ول کن معامله نیستند. شاید فکر میکنند میزبان از چند روز پیش تدارک دیده و حیف است غذا بماند ناراحت میشود. و اگر بر فرض محال غذا اضافی آمد سحریشان را فراموش نمیکنند. هنگام میل کردن از نگاه کردن و تعارف کردن به دیگران به شدت اجتناب میکنند و با چنان سرعتی خوردنی ها را می بلعند که خدایی نکرده عقب نیفتند. از قدیم الایام گفته اند پرخوری باعث تعطیلی مخ میشود بنابراین این جور افراد اگر با خوردن همه ی غذا ها بازهم جا داشته باشند امکان دارد سفره، بشقاب ها یا حتی صاحب خانه را هم نوش جان بفرمایند. تا جایی که امکان دارد لباس گشاد میپوشند که بعد از افطار و شام درزهای لباسشان باز نشود و مایه آبروریزی نباشند. همه ی اینها را شرح دادم تا بگویم این جوری نه ...
امشب می خوام رو آسمون
عکس چشاتو بکشم اگه نگامم نکنی ناز نگاتو بکشم ای کاش بدونی چشاتو به صد تا دنیا نمیدم یه موج گیسوی تورو به صد تا دریا نمیدم به آرزوهام میرسم وقتی که تو پیشم باشی. همه را میشنوم میبینم من به این جمله نمی اندیشم به تو می اندیشم ای سراپا همه خوبی تک و تنها به تو می اندیشم همه وقت همه جا من به هر حال که باشم به تو می اندیشم تو بدان این را ، تنها تو بدان تو بیا تو بمان تنها با من ، تو بمان جای مهتاب به تاریکی شب ها تو بتاب من فدای تو به جای همه گلها تو بخند اینک این من که به پای تو درافتادم باز ریسمانی کن از آن موی دراز تو بگیر تو ببند . . . کاش می دیدم چیست آنچه از چشم تو تا عمق وجودم جاری است آه وقتی تو لبخند نگاهت را می تابانی بال مژگان بلندت را می خوابانی آه وقتی که تو چشمانت آن جام لبالب از جاندارو را سوی این تشنه جان سوخته میگردانی موج موسیقی عشق از دلم میگذرد . . .
یاراحم العبرات . . . دشت هایی چه فراخ کوه هایی چه بلند ( سهراب سپهری )
یاراحم العبرات برگشتم، با همة آنچه داشتم برگشتم.خسته از همة بيتفاوتيها خسته از همة لجبازيهاي كودكانه خسته از با خود بودن؛ خسته از با تو نبودن. دلتنگيهايم شكل تو شده است خوابهايم بوي تو را ميدهد دستم شبيه دستهايت شده راستي دستهايمان چه شكلي بود؟ بال بال ميزدم كه برگردم، پرپر ميشدم كه ببيني ام همة زندگي خلاصه شده بود در رسيدن و حالا كه برگشتهام آيا مرا ميبيني ؟ آيا مرا نقاشي ميكني؟ آيا برايم باز هم ميخواني؟ برگشتهام با همة آنچه داشتهام نگو نميشناسيام، من شبيه ديروز توأم و تو حالا شبيه ديروز من بيا تو ديروزي باش و بگذار من امروزي باشم نگاه كن! خيلي … خیلی نگاهم کن. فرزاد حسنی چند ماهی بود قلم با دستانم قهر کرده بود و من با همه ، باهمه این سختی ها برگشتم.
یاراحم العبرات 1 2 3 چه لحظه ها و چه ساعت ها و روز ها و هفته هایی پی در پی باهم بودیم. به یاری هم لحظه هایی برای خودمون خلق کردیم که از با هم بودن ما خورشید و آسمان چهره های همدیگر را پوشاندند. چه قدر سخت بود و چه شیرین. انگار سختیاش به شیرینی عسل و شیرینیش با سختی انتظار به دست اومد. چقدر سعی کردیم رنگ هایی متفاوت از رنگین کمان خاطره باشیم , خواستیم تکراری نباشیم و باهم باشیم. چقدر دل دل کردیم که بشه ولی . . . با هم قنوت بستیم که با هم باشیم . سجده کردیم، قسم خوردیم ... و امروز به روزی رسیدیم که سال روز پیوستن به همدیگه است و دلمون می خواد که دوستیمونو بابقیه جشن بگیریم.
یا راحم العبرات . . . تو همان آشنای غریب امروز و غریب آشنای فرداهای منی . تو همان قاب عکس سکوت امروز لبهای من و همان دفترچه ی خاطرات اشک های پنهان فرداهایی . تو فقط یک اتفاقی . اتفاقی به کوتاهی یکبار تپیدن قلب تنهای من و به بلندی هزاران شب یلدای چشمان بیدارم تا سحر . و من کدامین اشتباهم در این عالم تنهایی و تاریکی های پر اشتباه ؟ و اینک قدم بر میدارم به سوی فرداهایی که آشنا بودن را در صفحاتی از یک دفترچه ی قدیمی یادآوری می کند. به سمت همان فرداهایی که در آن شب ها دیگر به بلندی شب تا سحر بیدار ماندن ها و چشم ها دیگر به وسعت آسمانی پر از ابرهای تنهایی های شب های من نیست . من باز هم می روم تا در کنار تنهایی های خودم تنها باشم . و تو می شوی غریبه ای آشنا در صفحه ی دیگری از خاطراتم .
یا راحم العبرات با یادت آغاز می کنم . . . یاریم کن تا در نهایت هم با یادت به پایان برم . . . باز هم مثل همیشه صاف و ساده و عاشق ، به دیدارت آمده ام . . . از من روی مگردان . . . باز هم مثل همیشه بدون هیچ ادعا و منتی از تو خواهشی دارم . . . تنهایم مگذار . . . آخر این عاشق تنها که دستانش پر از خواهش در آغوش کشیدن توست . . . آخر این بنده ی بی کس که قلبش لحظه لحظه می تپد و برای لحظه ی دیدارت لحظه شماری می کند . . . به غیر از تو . . . چه کسی را دارد ؟؟؟!!! آخر این درد بزرگ را به که گویم جز تو ، خدایا . . که تنها تو خدای منی . . . ؟؟؟!!! خداوندا . . . تنهایم مگذار که تنهای تنهای شده ام . . . تنهایم مگذار که تنهایی تنهای تنها شده است با من . . . ! خدای بزرگم . . . ! خدای مهربانم . . . ! تو مرا با تنهایی تنهای تنها مگذار . . . ! یاریم کن تا با تو لحظه هایم را تنها شوم . . . نه با تنهایی خویش . . . ! با یادت آغاز کردم و با یاریت ، با یادت هم به پایان می برم . . . دوستت دارم . . . دوستت دارم . . .
یا راحم العبرات و این بار دوری من از تو و حرف هایی که به دست باد سپرده شده بودند. . . . . . نه ، این بار مثل همیشه ساده و بی ادعا و بی منت. . . . . . . . نه، این بار تو.... تو ، دوباره رنگ شادی و لبخند را نشانم دادی ! من باز هم گریه میکنم ، نه به خاطر اینکه فراموشم کردی ، به خاطر بزرگ بودن تو و خاطره ی این بار و بخشیدنت. باز مثل همیشه دقیقا درست موقعی که ناامید میشوم ، میای و رودخانه زندگیم جریان پیدامیکند. و دوباره درست پشت صفحه قبلی که به رنگ غم بود کاغذی بی خط و سفیدی باز شد که نوشته شده بود سرآغاز شادی..... حالا بار دیگر نفس از دل آغاز میکنم و این بار میخواهم این طور تمام کنم: تو بزرگ بخشنده ای ، مهربانم. . . . بی تو هیچم . . .
یا راحم العبرات
هر بار که میخوانمت انگار حس نزدیک شدن به تو دوباره منو به یاد خاطراتی که یاد آورشان من و تو و خورشید و زمین ، در دریایی از احساس و الطاف و مهربانیت بود میرساند . انگار شبنم و بنفشه باغچه حیاتمان با وجودت رنگ و بوی خوش زیستن راتجربه میکند . هر بار که به بهانه ای تو از من دوری حلقه ای از اشک هایی که پاک و بی اختیار از یاد تو جلوی دیدم و میگرفتن با پلک زدن سرازیر میشوند ، هر کدام به یاد خاطراتمان . هزاران بار بودی و هستی ، بی منت! ولی انگار این بار حرف های تا سحر من با تو به دست باد سپرده شده . انگار باز من بچگی کردم و صدایم که بلند تر از حس دوری تو هست شنیده نمیشود . تورو به خورشید و زمین و بنفشه و شبنم قسم میدهم : باز هم مثل همیشه دستمو بگیر که بدجوری تو تاریکی گم شدم و خواستن و نبودنت بهانه ی بغضی بود که سرتاسر وجودمو گرفته . من هنوز در انتظار کمکم. . . تا اطلاع ثانوی غم و گریه . . .
یا راحم العبرات
آخه. . . قدر این شبهای قدرو بدونیم ..... استفاده نکنیم میره تا سال دیگه. . .
به یادش و به یاریش محمودرضا ، فرزاد روزگاری بود کودکی بودیم با سنی به 10 نرسیده، همواره آرزو میکردیم برزگ شویم اما امروز پس از این همه سال بزرگ شدیم و آرزو میکنیم کاش کوچک شویم... و امروز روزیست که قدم نهادید به این دنیای پر رنج و این بهانه ایست تا به شما بگوییم تولدتان مبارک پذیرایی : روز چهارشنبه 20/6/87 و پنج شنبه 21/6/87 به صرف : کامنت های زیبای شما نشانی: وبلاگ جوان ، به آدرس: www.smfm.blogfa.com قدیریان ، حسنی
یا راحم العبرات . . . سراپایم سکوت است ولی در پشت این سکوت هزاران حرف ناگفتنی است حرف ها می میرند در پشت این لبهای غمگین و خسته حرف ها می میرند و واژه ها گم می شوند میان این غم سرد تنهایی سکوت ، سکوت آه این سکوت با این قطره ی تنها چه ها که نمی کند کاش بدانند که سکوت تنها در لبانمند اما دستانم از حرف لبریزند حرفهای ناگفته کاش بدانند که این دستان هیچ گاه سکوت نمی کنند هیچ گاه این دستان واژه ها را در میان سکوتشان گم نمی کنند کاش بدانند دستان من خلق می کنند حرف هایی ناگفتنی را واژه هایی عجیب و زیبا را و سکوت را . . . بله دستان من سکوت را خلق می کنند سکوتی که پر از حرف های پنهان و گنگ است حرف هایی که درد دلند درد تنهایی اند درد سکوتند . . .
یا راحم العبرات یک روز در مترو ! مسیری رو که همیشه با تاکسی یا اتوبوس میرفتم ، تصمیم گرفتم با مترو برم. بیرون هوا انقدر گرمه که وقتی از پله ها پایین میرم حس میکنم باد داره منومیبره و الان تو هوا راه میرم .ای کاش همیشه با مترو میومدم هوا خوری . تو تابستون که سوار اتوبوس شدن اشتباه محضه ، منم که حسسسسسسساس. در انتظار یه اتوبوس حداقل نیم ساعت وایمیستی بعد که اومد تا میای یه تکونی به خودت بدی اتوبوس سیاه میشه میره باید منتظر بعدی یه ساعت دیگه وایستی. این جا هم که بد تر از اتوبوس شد این جمعیت یهو از کجا اومدن خوبه حداقل این جا هوا هست جا که برای نشستن پیدا نمیشه . بازم باید ایستاده منتظر بمونم البته هوا خوری می ارزه به نشستن . موج جمعیت از صندلی ها به طرف جلو داره میره . فکر کنم مترو داره میاد . یکی داره از اون طرف هنجرشو پاره میکنه که هی خانوم کجا کجا؟؟ خانومه هم که کو گوش شنوا کم مونده بره پایین تو ریل. خوب اون خط قرمزو کشیدن واسه حفظ جون منو تو. دوس داری مثل عکس کارت ملیت پرس بشی؟ مترو اومدو تو فشار جمعیت فشارم زد بالا. خدایا من چیکار کنم؟ سوار اتوبوس میشم با عزرائیل دست میدمو برمیگردم . سوار تاکسی میشم انقدر تو ترافیک میمونم که رسیدن واسم میشه آرزو. اینم از مترو. الان که در مترو بسته شده صورتم چسبیده به شیشه ی در. دیگه اکسیژن کم آوردم ای کاش میشد هوای ایستگاه رو جمع کرد و آورد اینجا ول کرد. ولی همیشه باید مثبت اندیش بود خدارو شکر که ترافیک و دود و از این حرفا نیست. تو این شلوغی که همه mp3وایستادن یه آدمی که فک میکنه اومده مولوی داد میزنه: بدو بدو سه تا هزار. آخه اینجام جای کاسبیه؟؟ ترسم از اینه که این در باز بشه و من شوت بشم بیرون... راز موفقیت اینه که لبخند به دیگران هدیه کنی !
یا راحم العبرات...
سلام . امروز بیشتر از همیشه احساس کردم زنده ام . آخ... که چه کیفی میده زندگی ، فارغ از هیاهوی نان رفتن تو کار دل. خسرو شکیبایی به خاطره ها پیوست.روحش شاد و یادش گرامی. درگذشت این استاد بزرگ ، رو به همه تسلیت می گم . کوچکترین کار در حق این هنرمند بزرگ فرستادن فاتحه ای به روح ایشان است . پس بیایید در حق این بزرگ مرد ، کاری کوچک انجام دهیم . . . .
یا راحم العبرات
سلام این مطلب هم اعتراضیه و هم حرف دل حرف دل همه ی کسایی که مثل من تفریح سالمشون رادیو تلوزیون بود. ما این همه حرف میزنیم و حرص میخوریم ، حرفای ما باید به گوش کی برسه؟ اصلا کیه که به حرفای ما گوش بده؟ اسمش اینه که مثلا رادیو برای ما برنامه میسازه ولی تا میبینن همه طرفدار یه برنامه شدن اونو قطع میکنن یا اگه لطف کنن توش انقدر تغییر و تحول ایجاد میکنن که اگه دو روز دیگه گوش بدی تشخیص نمیدی این همون برنامس. مدیر مسئولا باید قدر این مخاطبا رو بدونن که قطع شدن یا تغییر برنامه براشون مهمه اگه برنامه ای تو شبکه جوان :۱.قرآنی باشه ۲.مخاطب زیادی جذب کنه و از همه مهم تر شنونده ها پیام های برنامه رو یاد بگیرن و بهش عمل کنن اون برنامه تکه، تو خاطره ها میمونه. کاش یکی باشه دلش بسوزه و این وسطا خوب و بدو تشخیص بده. حالا یه سوال:به چه برنامه ای میگن جوون پسندانه؟(خطاب به مدیر مسئولا) شما جوابتونو با کاراتون دادین. برنامه ای جوونانس که هر جور که شما میخواین باشه، پس برای خودتون برنامه بزنین خودتونم بگوشید بازم میگم: کی حرفای ما رو میشنوه؟ کوله پشتی رفت و تنها خاطراتش باقیست... راستی این پنج شنبه شب آرزو هاست خواهش میکنم برای همه دعا کنید. شاید یکی یه جایی به دعا شما محتاج باشه ، برای همه ی رادیویی ها و برگشتن همشون با افتخار دعاکنید.
یاراحم العبرات روزایی که می گذرن و تموم می شن و من انتظار نمی کشم . . . من انتظار روزای آتی رو نمی کشم ! چون رسیدن به فردا به قیمت . . . به قیمت از دست دادن عمر و زندگی و جوونی و آزادی و احساسات عاشقانه و رویایی و تخیلات و . . . من برای اینکه تخیلات و رویاهای خودم رو از دست ندم حاضرم همه ی روزای آینده رو فراموش کنم ! من حاضرم زندگی رو فراموش کنم و بودن رو به خاک بسپارم و رهسپار نیستی شوم ! من دوست دارم به اهدافم برسم اما نه به قیمت از دست دادن لحظه ها و روزها و ماه ها وسال ها . . . من عاشقم . عاشق لحظه ی حال چون من در حال زندگی می کنم ! برای آینده تلاش می کنم و گذشته رو به فراموشی می سپارم ! من فرزند حال و مادر آینده ام ! آینده مال من است ! اما من برای آینده ام زندگی نمی کنم . من فرزند حال و مادر آینده ام ! آینده مال من است . . . شب های با عجله ، لحظه ای درنگ کنید ! و مرا با خود ببرید ! می گذرید و می گذرید و می گذرید و من همچنان تنها می مانم . تنهای تنها زیرا که من : دختر تنهای شبم . . .
IN THE NAME OF GOD Here are 26 quick tipes for living an inspired life Ask for what you want Be who you say you are Care about others Dare to live your dreams Ease through the day Find the best fit Give to another Hug a friend Inspire someone to greatness Jump over a boundary Kick a bad habit Leap across a fear Mention something uplifting Never say never Open your mind and heart pursue your innermost passions Quit complaining Restore your smile Set your sights high Trust yourself Use all the day Value every thing Wait until it feels right Xpress yourself Yank weeds from your mental garden Zoom into the now from : movafaghiat magazine
یاراحم العبرات ای خدا ، ای رازدار بندگان شرمگینت ای توانایی که بر جان و جهان فرمانروایی ای خدا ، ای همنوای ناله ی پروردگانت زین جهان ، تنها تو با سوز دل من آشنایی اشک میغلتد بمژگانم به جرم رو سیاهی ای پناه بی پناهان ، مو سپید روسیاهم روز و شب از دیدگان اشک پشیمانی فشانم تا بشویم شاید از اشک پشیمانی گناهم وای بر من ، با جهانی شرمساری کی توانم ، تا بدرگاهم برآرم نیمه شب دست نیازی ؟ با چنین شرمندگیها کی ز دست من بر آید تا بجویم چاره ی درد دلی از چاره سازی ؟ ای بسا شب ، خواب نوشین ، گرم میغلتد بچشمم خواب می بینم چو مرغی می پرم در آسما نها پیکر آلوده ام را خواب شیرین می رباید روح من در جستجویت می پرد تا بیکران ها بر تن آلوده منگر ، روح پاکم را نظر کن دوست دارم تا کنم در پیشگاهت بندگی ها من به تو رو کرده ام ، بر آستانت سر نهادم دوست دارم بندگی را با همه شرمنگی ها مهربانا ، با دلی بشکسته ، رو سوی تو کردم رو کجا آرم اگر از درگهت گوئی جوابم ؟ بی کسم ، در سایه ی مهر تو می جویم پناهی از کجا یابم خدایی گر بکویت ره نیابم ؟ ای خدا ، ای راز دار بندگان شرمگینت ای توانایی که بر جان و جهان فرمانروایی ای خدا ، ای همنوای ناله ی پروردگانت زین جهان ، تنها تو با سوز دل من آشنایی مهدی سهیلی ( از کتاب : اشک مهتاب )
یاراحم العبرات
من به کناردریا می روم. غروب دریا را دوست دارم . خورشید مثل گلوله آتشین قرمز،آخرین پرتو های خود را به نمایش گذاشته . و تمام سعی خود را می کند که با نسیم سرد مقابله کند، اما او خواب آلود است قدرت چندانی ندارد ! دریا که انگار دلش برای خورشید تنگ می شود ، خود را هرچه محکم تر به صخره ها می کوبد تا شاید چراغ آسمان از رفتن خود صرف نظر کند. آن نسیم سرد تبدیل به طوفانی خشن می شود . باد مانند شلاقی به صورتم میخورد ، اما من ، محکم و استوار مثل صخره ها ایستاده ام و به غروب می نگرم . صدای فریاد رعد و برق را می شنوم ، آسمان دلتنگی خود را با قطرات باران نشان می دهد . من هم با خورشید وداع میکنم...............مثل زمین.
یاراحم العبرات
کسی که درد ها و رنج ها رو تحمل می کرد برای پدر ، مادر بود و هم دخترش. ایمان به خدا در عزم راسخ او هیچ لرزه ای نمی افکند و برای خدا از هیچ چیز و هیچ کاری دریغ نداشت . کسی که نه تنها مادر بود بلکه دنیا بود و دنیا بی او هیچ ، وجودش برکت بود او کسی نبود جز بانوی بزرگ اسلام ، بانوی مهر و جان ، مادر مادران حضرت فاطمه (س)
یاراحم العبرات اگه به شما بگن بهترین دوستت رو معرفی کن ، یا دوست داری این گلهارو به کی بدی چی میگی؟ کی رو انتخاب میکنی؟ من خدا رو انتخاب میکنم چون همیشه همراهم!!!!!! این گلها همه تقدیم عزیز ترین دوستم......
یا راحم العبرات . . . اگه قرار باشه توی چند تا جمله حرفاتونو به خدا بزنید ، بهش چی می گید ؟
یاراحم العبرات خدایا من انقدر مشکل دارم که وقتی بهشون فکر میکنم یاد تو و بزرگیت می افتم میگم من یه خدای بزرگی دارم که همه مشکلاتمو حل میکنه این خدا منو به همه آرزوهام می رسونه حتما خدا جونم منو خیلی دوست داره که امتحانم می کنه . میدونم ، چون بهش ایمان دارم دیر یا زود هرچی بخوام «البته اگه صلاحم باشه» بهم میده . دوسش دارم با اندازه وجودم . پس همیشه بهش میگم خدایا سرنوشت مرا خیر بنویس تا هرآنچه را که تو زود می خواهی دیر نخواهم و هرآنچه را که تو دیر میخواهی زود نخواهم . حرف آخر : هیچ وقت به خدا نگو که مشکل بزرگ داری ، به مشکل بگو که خدای بزرگ داری. خدا حافظ همین حالا...
یاراحم العبرات
میخوام به خدایی که دنیای منه ، رویای منه ، همه کسمه ،امید دل بی کسمه ، بگم من که همه جا ، همه وقت دعا میکنم ، از تو و بهترین هات میخوام کمکم کنید . نمی دونم چرا هرچی جلو تر میرم ناامید تر میشم ! حس میکنم راهی نیست و هر چی هست بن بسته . این بار جور دیگه دلم برات تنگ شده ، حس میکنم فراموشم کردی ، احساس پوچی بهم دست داده . میگم کاشکی میگفت چرا ازم ناراحت شده . با تمام غمی که دردل دارم میخوام اول منو ببخشه و بعد منو به آرزوم برسونه. نه فقط من ، بلکه همه کسانی که آرزو دارند مثل دوست خوبم . از طرف یه بنده ی ناامید که ازت میخواد امیدشو ناامید نکنی، نمیدونم کجا میخوای کمکش کنی ، شاید هنوز موقش نرسیده ، شاید صلاح نیست و میخوای بهتر از اونو که دوست دارم بهم بدی . من از همه امامان معصوم هم کمک خواستم . ای کاش اوناهم واسطه بشن که من زود تر به آرزوم برسم . بازم میگم اگه یه ذره صبر میخواد کمکم کنید ناامید نشم . دوستت دارم خداجونم . حرف آخر : بهترین دوستی که همیشه و همه جا باهاته.چه تو سخت ترین شرایط، چه تو بهترین شرایط. : خدا
یا راحم العبرات به ندای دل خود گوش کنید عاشقان عشق فراموش کنید عشق گر اندر دل و جان شماست عشقتان مخصوص ذات کبرایاست *** هدیه ی عشقش دل پاک شماست شرط دیدارش نماز بی ریاست این دل و جانم فدای این خداست این خدای من همان بی انتهاست حرف آخر : در زندگی چیزی به نام روز بی اهمیت وجود ندارد . ( الکساندرو ولکات ) زندگی تون قشنگ . . .
یا راحم العبرات خدای خوبم سال ۱۳۸۶ گذشت و من مثل تمام سال های گذشته ، از تو بزرگوار سپاسگزارم . سعادت داشتم تا ۳۶۵ روز دیگر هم خورشید را تماشا کنم ، شاهد لبخند و شادی اطرافیانم باشم ، با چالش های زندگی برخورد کرده و تجربه های زیستن را کسب کنم . خدای مهربانم به خاطر هدیه گرانبهایت سپاسگزارم . از این که به من فرصت دادی تا طعم شیرین لحظه لحظه های سال ۱۳۸۷ را بچشم ، متشکرم . می دانم که تو بزرگوار ، برایم بهترین ها را در نظر داری ! خدای همیشه همراهم به پاس تمام بزرگواری ها و نعمت هایت ، من هم قول می دهم که تمام سعی ام را بکنم تا به بهترین و زیبا ترین شکل ممکن زندگی کنم ؛ امیدوار ، پرتلاش ، شاد ، صمیمی و سبز ! پس ، هر لحظه تکرار می کنم : امسال ، سال خوشبختی من است ! حرف آخر : مو فقیت پایان کار است و لذت ، در انجام کار . ویلیام شکسپیر برداشتی از مجله موفقیت ، شماره ۱۳۹
یا راحم العبرات ۳، ۴، چپ ، راست ، کلیک . آخرشه . می دونم که حسابی واسه عید خونه تکونی کردید اما می خوام یاد آوری کنم که خونه تکونی اصلی که مهمترین کار برای سال جدید هست رو یادتون نره . . . . و اون هم خونه تکو نی دل است . به هر حال اگه از کسی کینه ای به دل دارید یا از دست کسی ناراحتید لطفا اونقدر دلتونو بتکونید که توش هیچ نوع کینه و دشمنی پیدا نشه . کاش بتونیم امسال با سال نو حسابی نو بشیم . کاش بتونیم رفتارمونو ، روش زندگیمونو یا حتی طرز تفکرمونو با سال نو نوشون کنیم . تا حداقل این چند روز عمرمونو بتونیم واقعا درست زندگی کنیم . البته خدا کنه که هر روزمنون سال نویی واسه نو شدنمون باشه . راستش حالا که دیگه داریم با سال ۸۶ خداحافظی می کنیم ، می خوام از همه ی عوامل رادیو جوان که همگی محرک ما برای ساخت این وبلاگ بودند و خیلی غیر مستقیم نکات با ارزش و شاید راه و رسم زندگی رو ازشون یاد گرفتیم ، تشکر کنم . اول : جناب دکتر شهرام گیلابادی ، مدیریت محترم رادیو جوان که جوان بودن رادیو جوان نتیجه ی زحمات ایشان است . دوم : همه ی نویسندگان و سردبیران محترم رادیو جوان ـ علی الخصوص جناب استاد نادر ختایی ( این را می توان نوعی چاپلوسی تلقی کرد چون استاد ختایی در آینده ای نزدیک استاد بنده خواهند بود.) سوم : همه ی گویندگان محترم رادیو جوان : آقایان مهران دوستی ( با صدایی گرم و دلنشین ـ برنامه ی نشانی ) ، سعید پور محمودی ( سفید مثل شب ) ، محمود رضا قدیریان ( ۷ شنبه ) ، رضا آفتابی ( پارازیت ) ، فرزاد حسنی ( سندس ) ، نیما رئیسی ( پارازیت ) و همه ی گویند گان عزیز دیگر علی الخصوص فرشید منافی با صدایی عجیب و خارق العاده که امسال جایشان در رادیو بسیار خالی بود . . . ! و خانم ها : بنفشه رافعی ( یک صبح یک سلام ) ، فاطمه صداقتی ( جوونی آزاد ) ، زهره سادات هاشمی ( ساعت ۲۵ ) ، شبنم مقدمی ( سه شنبه ی خط خطی ) ، لاله اکبری ( هزار پنجره ) و . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . چهارم : تهیه کنندگان خوبی چون آقای فریبرز گلبن با اخلاقی واقعا جوان و رادیو جوانی ! و نویسندگان جوان گروه سپیدار و همه ی دست اندر کاران خوب و جوان رادیو جوان . و بار دیگر از جناب دکتر گیلابادی کمال تشکر را دارم که مانند پدری مهربان همه ی کارکنان رادیو جوان را حمایت می کنند و رادیویی می سازند چون رادیو جوان برای من و امثال من ! همگی خسته نباشید . . . ( اگر بیشتر اسامی را از قلم انداختم به بزرگواری خودتان ببخشید و به حساب کم حواسی من بگذارید و من بار دیگر تشکر می کنم از تک تک عوامل برنامه ساز رادیو جوان ) سال جدید بر همه ی شما جوان دلان جوان مبارک !
یاراحم العبرات این بار به غم شروع به نوشتن کردم. غمی که چندین سال از آن می گذرد ، مثل زخم کهنه هیچ مرهمی ندارد. انگار سال به سال عمیق تر می شود . وقتی یه شخص خوب ما رو ترک می کنه اندوه سراسر وجودمان را مشکی پوش می کنه . حالا اگه اون شخص تو دنیا تک باشه، اگه مظلوم باشه، یا اگه شهید شده باشه ، دردناک تر . چه جوری می شه تسکین درد کرد ؟ این غم برای امام حسن عسگری بود شهادتش را به همه دوستداران آن امام تسلیت می گویم. حرف آخر: امام حسن عسگری می فرماید:آنکس که برادر خود را در خفا اندرز گوید بوی جمال و زیبایی بخشیده است . و کسی که به برادرش آشکارا نصیحت کند وی را نامزین ساخته است .
یاراحم العبرات
میگن هر آدمی که به دنیا میاد یه ستاره از طرف اون تو آسمون روشن میشه. میگن اگه هر چی کار خوب بکنه، ستاره بزرگ تر و پر نور تر میشه . میگن هر کسی می تونه با ستاره خودش صحبت کنه . که اونم بهش چشمک بزنه و بخنده. منم الآن روبه روی ستارم نشستم باهاش حرف میزنم . حس میکنم ستاره ی من به اندازه ی یه سال بزرگ تر و پرنور تر شده ، آخه من یه سال بزرگ تر شدم و تا تونستم تو این سال کار خوب انجام دادم . ستاره من تا حدودی از من راضی بود. حالا داشتم به این فکر میکردم که چرا آسمون تهران کم ستارس شاید آدماش یه ذره خودشونو فراموش کردن . ولی در هر حال من ستارمو دوست دارم برای پر نور شدنش هر کاری میکنم . امیدوارم همه ستاره ها روشن و پر تلالو باشن. F.M جان تولدت مبارک این مطلب و برای خودم نوشتم تا تولدمو تبریک بگم به این میگن شیفتگی تمام حرف آخر: ابو علی سینا:در هر ذره ای از ذرات، این نشان موجود است ، که اوست خدای یگانه که هستی هر هستی به هستی اوست.
یا راحم العبرات
می خوام یه قطره از دریا لبامو تر کنه . اماخجالت می کشم از تو تو گفتی می گذری از من ولی با این همه حرفا خجالت می کشم از تو نه من دنیا ، نه تو فردا ، عطش ، گریه ، تو شبها، خجالت می کشم اما تو اون بالا سر نیزه چه کردی با دل تنها دل تنها دل خواهر ، دل غم دیده ی پرپر دل ویرون و ویرون تر خجالت می کشم از تو خجالت می کشم از تو خجالت از تو و زهرا آخه اینجا یکی میگه دلش تنگه واسه بابا دل تنها، دلش تنگه واسه بابا فرزاد حسنی
یاراحم العبرات خدا کسانی و که دوست داره براشون یه راهنما قرار میده که اونا رو هدایت کنه .یکی که هم مهربون ،دلسوز ، آگاه ، دانا و.... باشه و دارای لیاقت و در همه حال یاور انسان ها باشه . کسی که همه دوسش داشته باشن یه جوری برای انسان ها آشنا باشه حتی اگه نشناسنش. کسی که وقتی به جایی قدم می ذاره اونجا بهشت شه ، نه تنها نجات بخش انسان ها بلکه نجات دهنده حیوانات هم باشه. از آفریده حضرت حق با جون و دل مواظبت کنه و در راه حق الهی از جان و مال بگذره و به یاری مظلومان بشتابد و با کفر مبارزه کنه. او یکی از بهترین و بزرگ ترین ۱۲ امامانی بود که خداوند او را برگزید . کسی که حیوان هم از ترس شکار شدن به دامن ایشون پناه آورد و امام ما آن آهو را نجات دادند. شهادت این امام رو تسلیت می گم. (یا امام رضا،یا ضامن آهو) ببخشید کمی دیر شد ولی مهم نیست ما باید همیشه به فکر امامانمون باشیم. حرف آخر: حضرت امیر (ع): خردمند به کار خویش تکیه کند و نادان با آرزوی خویش. فیلین ماریسر: خوشبختی در آن است که شخص بداند چه می خواهد و آنچه آرزو دارد مشتاقانه بخواهد.
یا راحم العبرات
درد دل را به که گویم که رفیق و همدمی نیست که به جز غم دل من ، به دل کسی عمی نیست کمرم خمیده گشته ز غم نهفته در دل به خدا غم دل من ، غم اندک و کمی نیست همه روز در پی یار ، به خدا شدم گرفتار به خدا به جز خدایم ، غمگسار دیگری نیست همه راه ها برفتم ، همه کوی ها بدیدم به جز آن در محبت ، به خداییش دری نیست نظر یادتون نره ! یاعلی . . . شبتون قشنگ !
یا راحم العبرات اگه ما الان زنده ایم ، اگه امید داریم یا دل خوشیم ، اگه الان ثانیه شماری میکنیم ، اگه ساعتها میخندیم ، اگه تا هست ما هستیم ، اگه منتظریم شروع بشه تا آرامش پیدا کنیم ، اگه تنها یار تنهاییمونه ، یا اگه وقتی تنهامون بذاره بغض گلومونو میگیره، آخه دلمون با دلش گره خورده. میخوام بگم تولد ۱۱ سالگیت مبارک انشاالله ......... ساله بشی! رادیو جوان همیشه طرفدارتیم
یا راحم العبرات . . . سلام . دیدین می گن : عاشقی بد دردی است ؟ خدایا دوستت دارم به یادت می نویسم تا بدانی دوستت دارم به یاد تو نوشتن تا سحر تنها شده کارم که شاید رو کنی بر من بگویی بامنی ، بامن که من هم با همه گویم تویی یارم، تویی یارم تویی یارم ، تویی تنها امید من در این شبها تو هستی آنکه می دانی دل من هم شده آلوده ی غمها تویی که در سیاهی ها چراغی ، تویی در ناامیدی ها پناهی تویی درمان ، تویی ایمان ، تویی آرامش دل ها دوستت دارم . دوستت دارم .
یا راحم العبرات حالا که تو ماه بهمنیم ، اجازه بدید یه ذره از انقلاب بگیم . مخصوصا که بهمن ماه امسال مصادف شده با محرم . ماه مولا حسین علیه السلام . تکراری از واقعه ی عظیم کربلا آن گاه که خیابان ها را جمعیتی انبوه فرا می گرفت و صداهایی آمیخته با خشم و غضب ، سکوت غم انگیز فضا را می شکست ، ناگهان آسمان تاریک ظلم را ستارگان نقره فام عدالت و حق پوشاند . چه زیبا آمیخته شده خون با عدالت و چه جان ها که نثار آزادگی انسان ها گشته . و چه گلهایی که پرپر شدند تا بهشت حقیقت را در زمین بر پا کنند و نقاب انسانیت را از چهره ی آنان بردارند و رنگ رسوایی به صورت آن تزویرکاران بپاشند . و این صحنه ها همه و همه تکراری است از واقعه ی عظیمی که قرن ها پیش رخ داده است . و آن واقعه ی عظیم ، واقعه ی کربلاست . شبتون قشنگ . . . یاعلی . . . خداحافظ همین حالا . . .
یا راحم العبرات
حلالم کن دم رفتن کمی بعد از پشیمونی تو آوار نگاهی که تو هم با ما نمیمونی مسیر موندنو رفتن یکی بودو جدا شد باز تو پایان منو دیدی جدایی سخته از آغاز حلالم کن غریبونه خیالم باتو می مونه حلالم کن غریبی که برات دل کندن آسونه حلالم کن به خونی که غروب از خاک می جوشه حلالم کن به نوزادی که شیر از تیر می نوشه مگه میشه کنارت موند هنوزم عشق بد حاله صبوری هم کم آورده خود شمشیر می ناله حلالم کن به زخمایی که لب وا کرده می خنده حلالم کن به عشقی که به چشمای تو پا بنده حلالم کن دم رفتن ... فرزاد حسنی
یا راحم العبرات سلام . امروز با دست پر اومدم . آخه بالاخره : سوالات تست کنکور سال ۸۷ اعلام شد: در پی فروش سوالات تست کنکور اعم از واقعی یا تقلبی با قیمت های متفاوت ، ما هم برای اینکه از قافله عقب نمانیم شروع کردیم به لو دادن سوالات کنکور ، پس بخوانید و بهره اش را ببرید . ۱- نام فیلمی از حاتمی کیا ، کارگردان معروف ایرانی : ( آژانس . . . . ) ۱- شیشه ای ۲- چوبی ۳- آهنی ۴- فولاد مبارک سپاهان ۲- فیلمی با بازی پرویز پرستویی به نام : مرد . . . . . ۱- بی شعور ۲- عوضی ۳- نفهم ۴- احمق ۳- میزان اعتبار کارت سوخت یک ماشین دو گانه سوز که وانت پیکان است ، بعضی وقت ها مسافرکشی هم می کند ، پلاکش قرمز است و فرسوده می باشد و روزانه ۸۰ لیتر بنزین مصر ف می کند چه قدر است؟ ۱- ۱۰۰ لیتر ۲- ۲۳۵ لیتر ۳- ۵ لیتر ۴- هنوز دنبال کارت سوخت نرفته است . ۴- بازیگر نقش اول فیلم های اکشن در ایران ، در دهه هفتاد : جمشید . . . . . ۱- آریا ۲- بیوک ۳- مزدا ۸۰۸ ۴- رنو پی کی مدل ۸۳ ۵- جای زباله ها کجاست و در چه ساعتی باید بیرون گذاشته شود ؟ ۱- ساعت ۱۲ شب و به صورت پرتاب کردن از پنجره طبقه چهارم طوری که همسایه ها نفهمند. ۲- صبح ساعت ۷ وقتی که سر کار می روی و در جایی که کمی آشغال می بینی . ۳- ساعت ۱۰ شب و جلوی در همسایه . ۴- اصلا لازم نیست آشغال را بیرون بگذارید ، بازیافت بهترین راه است . ۶- بهترین راه تعامل با همسایه کدام است ؟ ۱- ساعت ۵/۱۲ شب یادت بیاد که باید قابی را با میخ طویله روی دیوار بکوبی . ۲- در آپارتمان ها مخصوصا در طبقات بالا بازی فوتبال و نکشیدن سیفون را بسیار خوبی است . ۳- وقتی از پله ها بالا می روی به طوری حرکت کنی که انگار رستم دستان با تمام لشکرش به خانه می روند . ۴- اگر کارهای بالا را انجام داده اید ، حتما برای خود محافظ بگیرید ! ۷- اگر سن فردی را در ۱۲ ضرب کرده و حاصل را از ۲۰ کم کنیم ، سپس حاصل را در عدد ۵ ضرب کرده و جذر حاصل را بگیریم . . . ۱- طول عمر فرد بدست می آید . ۲- طول عمر فرد بدست نمی آید . ۳- ولش کن بابا ! خودت چطوری ! ۴- هر سه گزینه بالا صحیح است . ۸- مقدار حقوق یک کارمند به اندازه ای است که : ۱- کفاف خرج خود ، خانواده ، ۵ فرزند ، یک خانه ی ویلایی و با ماهی ۱۰۰ هزار تومان پس انداز را میدهد. ۲- آقای کارمند رویش نمی شود بگوید حقوق گرفتم . ۳- کارمندان معمولا نمی دانند چه قدر حقوق می گیرند ، چون دفترچه حقوق آنان دست طلبکاران است . ۴- کارمند آنقدر حقوق دارد که وقت ندارد ماهی یکبار برای دریافت حقوق مراجعه کند . ۹- کدام گزینه آداب شهر نشینی است ؟ ۱- استفاده از میخ جهت پنچر کردن ماشینهای مزاحم . ۲- پرت کردن زباله از طبقه چهارم . ۳- روشن گذاشتن ماشین جلوی در خانه همسایه طوری که آنها از دود خفه شوند . ۴- بلند بلند صدا کردن و دعوا کردن . ۵- هر ۴ گزینه بالا صحیح است . ۱۰- نقاشی مورد علاقه کودکان در مهد کودک : ۱- نقاشی با مداد رنگی ۲- نقاشی به سبک امپرسیونسیم ۳- طراحی با ترکیب رنگ ها ۴- چشم چشم دو ابرو ۱۱- نام بازیگر سریال های طنز تلوزیون : سیروس . . . . . ۱- افغانستانی ۲- صربستانی ۳- گرجستانی ۴- گواتمالایی در ضمن به استحضار داوطلبان عزیز می رساند بنا به درخواست شما عزیزان کیفیت بیسکویت ها را از تی تاپ به شیرین عسل ارتقا داده ایم . برداشتی از هفته نامه فرهنگی - اجتماعی فرهنگسرای انقلاب ( کوچه به کوچه ). نوشته ی ابوالقاسم سلطانیه حرف آخر : به تو خیانت می کنند ، تو مکن تو را تکذیب می کنند ، آرام باش تو را می ستایند ، فریب مخور تو را نکوهش می کنند ، شکوه مکن مردم شهر از تو بد می گویند ، اندوهگین مشو همه مردم تو را نیک می خوانند ، مسرور مباش آنگاه تو از ما خواهی بود . حضرت امام باقر علیه السلام
یا راحم العبرات...
سلام.. نمی دونم چرا مجلس عزاداری امام حسین (ع) موقع غذا دادن به خنده تبدیل می شه بعد از ظهر روز عاشورا موقع غذا دادن شده . مردم از تو خیابون و این ور و اون ور به طرف حسینیه می دون. فشار جمعیت خیلی زیاده. به سختی و به زور دستمون به چارچوب در حسینیه میرسه ، (خدارو شکر) بعضیا که ته صفن (صف که چه عرض کنم) آرزو دارن الان جای ما باشن. وای ... چه بوی غذایی میاد مثل اینکه قرمه سبزیه (غذای بهشتی) . یه ذره راه بازتر شد؛ میشه رفت بالا. خوب حالا باید دنبال یه جا برای نشستن گشت. ما که هرجا جفت پامون جا شد همون جا می شینیم. ولی چه نشستنی از این ور و اون ور کفش می خوره تو سرمون . وقتی هم که می خوان رد بشن انقدر فشار جمعیت زیاده فشارمون می زنه بالا . نمیدونم پس این ناهار چی شد؟؟؟ ما هم وسط نشستیم ،از همه طرف داریم اذیت می شیم. یه سمت ۲نفر دارن ترکی صحبت می کنن. اون طرف هم ۲،۳ نفر دارن بلند بلند می گن و می خندن. این سمت هم یه عده غر می زنن که پس این غذا چی شد؟ بوی غذا نزدیک تر شد مثل اینکه دارن غذارو میارن. باورم نمی شه ... سینی غذا رسید. چقدر عالی. ولی از بالا سرمون رد شد و بردنش اون ور. انگار با این جمعیت حالا حالا ها به ما غذا نمی رسه. الان نزدیک ۲۰ دقیقه ست که از اومدن سینی اول میگذره. انقدر شلوغه که دومیش نیومده تو ، دم در تموم می شه. نه انگار دومیش اومد. ای وای .. بازم به ما نرسید. فک کنم ۲۰ دقیقه دیگه هم باید صبر کنیم . با این جمعیت سینی سوم که هیچ باید منتظر پنجمی و ششمی باشیم . مردم دیگه از گشنگی پاچه های این آقاهه که غذا پخش می کنه رو ول نمیکنن (آقا تو رو خدا بچم از گشنگی غش کرد ). شلوارش داشت از پاش در میومد. یارو هم داشت گریه میکرد. نمی دونم از دست مردم بود یا واسه امام حسین. به همه همشهریاشم ۳تا ۳تا غذا می داد خلاصه هر کی باهاش ترکی صحبت کرد، غذای یه هفتش تامین شد. خوب مثل این که نوبت ما رسید . آخیش... اینم از غذا. جون دادیم از گشنگی. اومدیم شروع به خوردن کنیم که فهمیدیم قاشق نداریم . وای ... باید ۲۰ دقیقه دیگه هم واسه قاشق صبر کنیم . خلاصه ما هم دیگه دست به شلوار شدیم واسه قاشق. با اصرار ما قاشقم رسید. اما چشمتون روز بد نبینه ، اومدیم شروع به خوردن کنیم قاشق از وسط دو نصف شد . مثل اینکه دیدن جمعیت غذا خورا تو روز عاشورا زیاده، قاشق ها رو نازک درست کردن به همه برسه . دیگه دلم می خواد داد بزنم. تصمیم گرفتیم بریم خونه غذا رو بخوریم . رفتیم دم در حسینیه دیدیم... وای... بد تر از اومدنه . مردم فوج فوج میومدن به طرف حسینیه. دوباره مجبور شدیم ۲۰ دقیقه دیگه صبر کنیم تا از این جمعیت رد بشیم.
یا راحم العبرات ... زندگی رسم خوشایندی است زندگی بال و پری دارد با وسعت مرگ پرشی دارد اندازه ی عشق زندگی چیزی نیست که لب طاقچه ی عادت از یاد من و تو برود زندگی جذبه ی دستی است که می چیند زندگی نوبر انجیر سیاه در دهان گس تابستان است زندگی بعد درخت است به چشم حشره زندگی تجربه ی شب پره در تاریکی است زندگی حس غریبی است که یک مرغ مهاجر دارد زندگی سوت قطاری است که در خواب پلی می پیچد زندگی دیدن یک باغچه از شیشه ی مسدود هواپیماست خبر رفتن موشک به فضا لمس تنهایی ماه فکر بوییدن گل در کره ای دیگر زندگی شستن یک بشقاب است زندگی یافتن سکه ی دهشاهی در جوی خیابان است زندگی مجذور آینه است زندگی گل به توان ابدیت زندگی ضرب زمین در دل ما زندگی هندسه ی ساده و یکسان نفسها ست سهراب سپهری
یاراحم العبرات ... وقتی از همه دنیا خسته می شدم،وقتی همه ی رنگ ها جلوی چشام تیره و تار می شد ، به یه علا مت سوال می رسیدم که چرا بدون اراده متولد می شویم با حسرت زندگی می کنیم و سپس با حیرت می میریم و هیچ چیز موندنی نیست ؟ همیشه می گفتم من دیگه طاقت ندارم ، طاقت این همه فرار، این محو شدن ها، ولی حالا به تو پناه آوردم. گلایه هامو پیش تو آوردم و تصویر مبهمی که از تو ،توی ذهنم دارم آرومم میکنه. تصویری که هیچ وقت صداشو نشنیدم. یادمه آخرین بار بهم فهموندی که بودن و موندن به شرط حضور در خاطره ست و دوباره مثل همیشه محو شدی اما من میدونم که هستی...
یا راحم العبرات... در چنین دهه ای ساقی کوثر ، سالار شهیدان ،در میدان نبرد ، در جبهه دفاع از اهل بیت حاضر گردید سپاهی اندک پشتوانه ای قوی داشت و تنها به خاطر او در میدان حاضر بود به چیزی جز رضایت او فکر نمی کرد . سوار بر همراه خود به جنگ شتافت. تحمل سختی ها بر او آسان بود در هنگام مرگ با فریاد ا...اکبر شهید شد. دشمنانش برای خانواده اش تنها اسب زخمی اش را فرستادند. آنان با دیدنش سخت غمگین شدند و دختر ۳ساله اش گریان شد اندکی بعد سر پدر را برای او آوردند. کودک گریه می کرد پدر با چشمان مهربانش به او نگاه می کرد. از فرط غم آسمان گرفت ابرها در هم رفتند. شهید مظلوم بی صدا با درد و رنج روحش به آسمان رفت و تنها پیکرش ماند. ظالمان نادان جنگ را به برد خود می دانستند.
سلام
امروز تو وبلاگ شروع به نوشتن کردم. من عاشق کار تو رادیو بودم ولی هیچ جور و هیچ راهی نبود که پای منو به رادیو باز کنه. هرجور فکر می کردم به بن بست می خوردم. نه کسی ونه پارتی هیچ کس نبود که کمکم کنه. همیشه تنها از خدای خودم که همه حرفام رو می شنید، پشتیبان ، یاورم و باعث دلگرمیم بود می خواستم منو به امیدم برسونه. از اون موقع همه مسائل جور شد؛ همه بن بست ها به کوچه ای باریک ختم می شد. وقتی با استاد ختایی « نویسنده و سردبیر رادیو جوان » صحبت کردم گفت: فقط باید اونی که اون بالاست رو راضی کنی . من به حرف ایشون رسیدم بعد به خواست خدا، وبلاگ به وسیله دوست خوبم ساخته شد و شروع به نوشتن کردم می دونم که همه این ها از قدرت لایزال الهی بود خدایا دوستت دارم و تنها به تو تکیه می کنم. حرف آخر : از میان کسانی که برای دعای باران به تپه ها می روند تنها آنان که با خود چتری به همراه می آورند به کار خود ایمان دارند. آنگاه که دوست داری همواره کسی به یادت باشد به یاد من باش که من همیشه به یاد توام. از طرف بهترین دوست شما: خدا( سوره ی بقره آیه ی 152 )
یا راحم العبرات . . . سلام دوستای جوونم. من و دوستم می خوایم از این هفته به بعد مهمونتون باشیم. اجازه هست ؟ شاید اصلا فکرشم نمی کردم که یه روزی تو این وبلاگ شروع به نوشتن کنم. آخه عاشق کار رادیو بودم و هستم اما سرنوشت اینجوری بود که از اینجا شروع کنم . اشکالی نداره . از این بابت اصلا ناراحت نیستم ؛ بر عکس خیلی هم خوشحالم ؛ شاید اینطوری هم بتونم دوستای زیادی پیدا کنم ، هم تجربه های زیادی برای آینده کسب کنم . می خوام اولین نوشته ام رو در مورد بهترین دوستم بنویسم . کسی که همیشه بهم قوت قلب می داد تا بنویسم و امیدمو از دست ندم و از طرفی هم خیلی در این زمینه کمکم کرده . می خوام بهش بگم خیلی مخلصیم . می خوام بگم که خیلی دوستش دارم و اگه اون نبود من هیچی توی زندگیم نداشتم. در واقع رسیدن به آرزوهامو مدیون اونم. اون بیشتر وقتا در کنارمه درواقع همیشه در کنارمه و من فقط گاهی وقتاست که احساسش می کنم . همیشه من ازش کمک می خوام اما اون تا حالا هیچی ازم نخواسته . اینا رو گفتم که همین جا ازش تشکر کنم و بهش بگم : خدای بزرگم دوستت دارم ! نهال می شوم. . . امشب سوار اسب خیال می شوم امشب مثال باد سراپا بال می شوم امشب عازم سرای ستارگان امشب رفیق آرزوهای محال می شوم امشب سراغ یار و نوای چنگ عشق امشب اسیر روز و ماه و سال می شوم امشب مثال نور ز دنیا فراری می شوم امشب درخت پیر کهنه ام و نهال می شوم جملات هفته: ۱. برای دشمن خود برکت بطلبید تا او را خلع سلاح کنید. ۲. برای جدا شدن از گذشته تان به خود یاد آوری کنید : زندگی من از هم اکنون آغاز می شود . ۳. پایه و اساس شادی و وفور نعمت به انجام کارهایی است که به آنها عشق می ورزیم. ۴. اگر می خواهید در قلبی نفوذ کنید لبخند زدن را فراموش نکنید . ۵. در زندگی همواره دنبال سه چیز باشید: دانایی، زیبایی، نیکویی ۶. این نکته را همیشه به یاد داشته باشید : این ذهن من است که باعث اتفاق افتادن همه چیز می شود ۷. کاریکلماتور از استاد بزرگ کاریکلماتور ایران ( استاد پرویز شاپور ) : به ماهی فکر کردم ، چون به آب فکر نکرده بودم ، ماهی فکرم مرد . نظر یادتون نره . . . شبتون قشنگ . . . یاعلی . . . خداحافظ همین حالا . . .
|
About
به قدرت خدای درونم زندگیم میتواند به هما شگفتی و زیبایی باشد که میخواهم! در معبد تنم روغن عشق الهی میریزم و به آن جامه ی تمجید و تحسین می پوشانم. دیگران را نیز نیکو میخوانم و به تاکید در باره آنها میگویم: به قدرت خدای درونت زندکیت میتواند به همان شگفتی و زیبایی باشد که میخواهی! و این را محض خاطر نیکی میگویم. و سپاس می گذارم که همه ی ما بزرگیم و عظمت ما از الوهیت است! smfm Archivesشهریور 1388مرداد 1388 خرداد 1388 اسفند 1387 دی 1387 آذر 1387 آبان 1387 مهر 1387 شهریور 1387 مرداد 1387 تیر 1387 خرداد 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 دی 1386 Authorss.m & f.mسولماز و فرزانه Links
تشنه دیدار
کمی تا قسمتی جدی (رضارفیع) |
!
.jpg)
. 
آره واقعا بد دردی است ؛ البته اگه این عشق ، عشق واقعی باشه ، عشق زیباترین و بهترین معشوق . من که عاشقشم . کاش همه عاشقش باشن .
