1    2    3      

چه لحظه ها و چه ساعت ها و روز ها و هفته هایی پی در پی باهم بودیم. به یاری هم لحظه هایی برای خودمون خلق کردیم که از با هم بودن ما خورشید و آسمان چهره های همدیگر را پوشاندند.

چه قدر سخت بود و چه شیرین. انگار سختیاش به شیرینی عسل و شیرینیش با سختی انتظار به دست اومد.

چقدر سعی کردیم رنگ هایی متفاوت از رنگین کمان خاطره باشیم , خواستیم تکراری نباشیم و باهم باشیم.

چقدر دل دل کردیم که بشه ولی . . .

با هم قنوت بستیم که با هم باشیم . سجده کردیم، قسم خوردیم ...

و امروز به روزی رسیدیم که سال روز پیوستن به همدیگه است و دلمون می خواد که دوستیمونو بابقیه جشن بگیریم.